Θυμάμαι παιδί ακόμα με τους γονείς μου, ένα ταξίδι σε αυτό το μαγευτιKό νησί.
Αυτό το νησί που με έκανε αργότερα αυτό που είμαι τώρα.

Με το που τον Είδα λάτρεψα την δουλειά του. Τις λίγες μέρες που μείναμε έμαθα ότι μπορούσα από αυτόν.

Ο αρχιμάστορας ξυπνούσε πρώτα απ' όλους, εκτός από εμένα βέβαια, που τον περίμενα στην πόρτα ανυπόμονα. ΠΡώτα να μαζέψουμε τα υλικά και μετά να τα ετοιμάσουμε. Με το ραδιόφωνο να παίζει τα ΙταλιάνιΚα και με μεγάλη προσοχή φτιάχναμε σάπων, δεν ήταν να παίζεις με αυτά.

Κάθε χρόνο που πηγαίναμε αντί να μειώνεται η αγάπη μου για αυτήν την τέχνη, αντίθετα θέριεΥε περισσότερο.

Αφού θέλεις τόσο πολύ να μάθεις για αυτήν, τόσο όσο το ήθελα κι εγώ...
Σε πΡοκΑλώ να βρεις αυτό το μέρος και να έρθεις.

Ίσως με βρεις εκεί, ποιος ξέρει. Πρόσεχε όμως η ιστορία του θα σε πάει πολύ πίσω! Από το 1850 κι όμως αντέχει ακόμα!